از بعد روانی به نظر میرسد میتوان گروه هایی تشکیل داد ( حال تحت چه عنوانی باید بررسی شود). این گروه ها را دختران مقید و معتقد و آگاه تشکیل دهند. با تشکیل این گروه ها کسانی که عضو آنها هستند احساس تنهایی نمیکنند و میبینند که کسانی هم، هم عقیده ی آنها هستند. احساس اعتماد به نفس میکنند. اگر این گروه امتیازات ویژه ای هم داشته باشد که بقیه خواهان عضویت در آن باشند میتوان به طور ضمنی داشتن پوشش اسلامی را شرط عضویت در گروه قرار داد. کار خوبی که بعضی گروه ها از اوایل انقلاب کردند تاسیس باشگاه های حرفه ای ورزشی مخصوص خودی ها بود. باید مجموعه های ورزشی یا تفریحی مخصوص دختران محجبه ایجاد کرد تا بتوانند خود را حفظ کنند.

در بعد منطقی باید بحث های مرتبط را در بین دانش آموزان و دانشجویان راه انداخت تا کم کم بصورت منطقی مسائل حل و فصل شوند. اما چون شروع این مسائل از اوایل دوره ی دبیرستان هست طبیعتا باید از دوره ی دبیرستان کارها شروع شود. چون دخترانی که دانشگاه آمده و چهار سال دبیرستان و چند سالی هم از دانشگاه را گذرانده اند سخت تر تاثیر میگیرند.

باید در محیط اسلامی هر کس با ظاهری غیر اسلامی خواست بگردد جرات این کار را نکند و با ترس و لرز باشد. نه این که کسانی که پوشش اسلامی دارند با خجالت و احساس سرخودگی رفت و آمد کنند و جاهلان و خائنان راحت باشند.

مومن باید طوری باشد که دوست با دیدن او آرامش پیدا کند و دشمن از ابهت او بترسد.

هر چند مسائل دیگری هم هست که باید به آنها نیز پرداخت.

اگر چه راه حل ریشه ای حل مشکل ازدواج جوانان است اما ازدواج همه ی مشکل را حل نمیکند.